محمد صادق افروزه
چکیده
هدف: ورزش حرفهای با رویکردی بازارگرایانه علاوه بر مزایای اجتماعی گاهی در برخی جنبهها به استثمار ورزشکاران پرداخته است. هدف این تحقیق شناسایی مصادیق استثمار ورزشکاران توسط باشگاهها و فضای کلی ورزش حرفهای بود.روششناسی: روش تحقیق کیفی بود که با استفاده از نمونهگیری هدفمند 12 ورزشکار، کارشناس و مدیر به عنوان ...
بیشتر
هدف: ورزش حرفهای با رویکردی بازارگرایانه علاوه بر مزایای اجتماعی گاهی در برخی جنبهها به استثمار ورزشکاران پرداخته است. هدف این تحقیق شناسایی مصادیق استثمار ورزشکاران توسط باشگاهها و فضای کلی ورزش حرفهای بود.روششناسی: روش تحقیق کیفی بود که با استفاده از نمونهگیری هدفمند 12 ورزشکار، کارشناس و مدیر به عنوان مشارکتکننده انتخاب شدند و از طریق مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته دادهها جمعآوری شدند.یافتهها: نتایج نشان داد مصادیق استثمار ورزش در هشت قضیه شامل استثمار بدنی (صدمات جسمی، بهداشت تمرین، تخریب بدن)، استثمار روحی (طرد خانواده، تحقیر اجتماعی)، استثمار هویت (تبعیضجنسیتی، تبعیض قومی مذهبی)، استثمار اجتماعی (رسانه مداری، توقعات، کژ نقشی اجتماعی، سردرگمی)، استثمار اقتصادی (قراردادها، بازنشستگی، حقوق)، استثمار فرهنگی (جنگ رسانهای سبک زندگی) استثمار مالکیت انسانی (نگاه ابزاری، ابزار جنگی) و استثمار تربیتی (خشونت رفتاری، خشونت کلامی، خشونت روانی) میباشد.نتیجهگیری: به نظر میرسد وجود فرهنگهای محلی، نفود تفکرات لیبرالیسیتی حمکرانان ورزشی و در نهایت عدم آگاهی ورزشکار از مسیر زندگی حرفهای خود گاهی منجر به استثمار زندگی ورزشکار در ابعاد گوناگون شده است.
سید حسن هراتی؛ فریده اشرف گنجویی؛ عبدالرضا امیرتاش؛ زینت نیک آئین
چکیده
هدف: نظر به این که امنیت برگزاری مسابقات والیبال از اهمیت بالایی برخوردار است، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی ارتقای امنیت سالنهای والیبال ایران انجام شده است. روششناسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی اکتشافی بود که تعداد 115 نفر از مدیران و دستاندرکاران سالنهای والیبال ایران، رؤسا و کارشناسان هیئتهای والیبال استانها و نیز اساتید ...
بیشتر
هدف: نظر به این که امنیت برگزاری مسابقات والیبال از اهمیت بالایی برخوردار است، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی ارتقای امنیت سالنهای والیبال ایران انجام شده است. روششناسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی اکتشافی بود که تعداد 115 نفر از مدیران و دستاندرکاران سالنهای والیبال ایران، رؤسا و کارشناسان هیئتهای والیبال استانها و نیز اساتید متخصص در زمینه اماکن و رویدادهای ورزشی و خشونت و پرخاشگری به پرسشنامهی تعدیل یافته امنیت ورزشگاه (فرجی، 1393) پاسخ دادند. دادههای جمعآوری شده با استفاده روشهای آماری تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که الگوی امنیت سالنهای والیبال ایران حول چهار محور اصلی شامل مدیریت و برنامهریزی مسابقه، حفاظت فیزیکی ورزشگاه، زیرساختار و پرسنل و کارکنان به ترتیب با بارهای عاملی 94/0، 84/0، 84/0 و 83/0 قرار میگیرد. همچنین عامل فرعی فناوری بیشترین بار عاملی (89/0) را برای زیرساختار ، عامل فرعی کنترل مواد سمی و شیمیایی ورزشگاه بیشترین بار عاملی (91/0) را برای حفاظت فیزیکی، عامل فرعی آموزش و تمرین بیشترین بار عاملی (85/0) را برای پرسنل و کارکنان و در نهایت عامل فرعی مدیریت ریسک و بحران بیشترین بار عاملی (87/0) را برای مدیریت و برنامهریزی مسابقه داشت. نتیجهگیری: بر اساس نتایج باید بیان کرد که توسعه امنیت سالنهای والیبال کشور در گرو مدیریت و برنامهریزی صحیح قرار دارد. به همین دلیل توجه بر مفاهیم عملیاتی مدیریت بحران، مدیریت ارتباطات و تعاملات، کیفیت خدمات روز مسابقه و نیز اقدامات فرهنگی از الزامات مؤثر در حوزه امنیت سالنهای والیبال ایران است.
