نوع مقاله : مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC 4.0) license I Open Access I

نویسندگان

• احسان کارگر ¹
• علی افروزه ²
• محمد پورکیانی ³

¹ دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

² استادیار مدیریت ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی،‌تهران، ایران.

³ استادیار مدیریت ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر، تبیین تجربه زیسته نوجوانان ایرانی از فرایند ترک فوتبال و درک عمیق عوامل زمینه‌ساز این پدیده در بستر فوتبال پایه بود.
روش‌شناسی: این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پدیدارشناسی انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل ۱۳ بازیکن فوتبال بودند که سابقه حضور در تیم‌های آکادمی و رقابت‌های رسمی رده‌های پایه را داشته و از ادامه مسیر فوتبالی خود کناره‌گیری کرده بودند. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و با تکنیک گلوله‌برفی انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته (۳۰ تا ۴۵ دقیقه‌ای) گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۰۶) تحلیل شد. برای افزایش اعتبار یافته‌ها از معیارهای گوبا و لینکلن (۱۹۹۴) استفاده شد.
یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی شد: (1) فرسایش انگیزشی و هیجانی در مسیر فوتبالی، (2) ابهام ساختاری و ناپایداری مسیر پیشرفت، (3) تضعیف ادراک شایستگی در بستر رقابتی فوتبال، (4) اختلال در روابط حرفه‌ای و تجربه بی‌عدالتی، و (5) فشارهای روانی، اجتماعی و نگرانی‌های آینده‌محور. یافته‌ها نشان داد ترک فوتبال در نوجوانان پدیده‌ای تک‌عاملی نیست، بلکه حاصل تعامل پیچیده میان کاهش لذت، سبک مربیگری، ناامنی ساختاری، بی‌عدالتی ادراک‌شده، مقایسه‌های اجتماعی و نگرانی نسبت به آینده حرفه‌ای است.
نتیجه‌گیری: ترک فوتبال در دوران نوجوانی فرایندی تدریجی و چندبعدی است که در بستر تعامل میان عوامل فردی، بین‌فردی و ساختاری شکل می‌گیرد. ایجاد محیط‌های تمرینی حمایتگر، افزایش شفافیت در مسیر پیشرفت، بهبود کیفیت رابطه مربی بازیکن و طراحی سازوکارهای حمایتی در آستانه خروج می‌تواند در کاهش میزان ترک فوتبال نوجوانان نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند مبنایی برای طراحی مداخلات مبتنی بر شواهد در فوتبال پایه ایران فراهم سازد.

کلیدواژه‌ها

• ترک فوتبال
• ترک ورزش
• فوتبال پایه
• نوجوانان

موضوعات

• موضوعات اجتماعی در مدیریت ورزش

عنوان مقاله [English]

Exploring the Reasons for Youth Football Dropout among Iranian Adolescents: Players’ Experiences

نویسندگان [English]

• Ehsan Kargar ¹
• Ali Afrouzeh ²
• Mohammad Pourkiani ³

¹ MA Student of Sport Management, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran

² Assistant Professor of Sport Management, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.

³ Assistant Professor of Sport Management, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.

چکیده [English]

Objective: The present study aimed to identify and explain the psychological, social, and structural factors influencing football dropout among Iranian adolescents, with a particular emphasis on the lived experiences of former youth academy players.
Methodology: This study employed a qualitative approach using a phenomenological design. Participants included 13 former youth football players who had previously competed at professional academy levels and had either decided to drop out of football or withdrawn from elite pathways. Participants were selected through purposive sampling combined with snowball recruitment. Data were collected through semi-structured interviews lasting between 30 and 45 minutes. The interviews were analyzed using Braun & Clarke’s (2006) thematic analysis framework. To enhance the trustworthiness of the findings, the criteria proposed by Guba & Lincoln (1994)—including credibility, transferability, dependability, and confirmability—were applied.
Results: The analysis yielded five main themes: (1) motivational and emotional erosion within the football pathway, (2) structural ambiguity and instability in career progression, (3) diminished perceived competence within the competitive football context, (4) disruptions in professional relationships and experiences of perceived injustice, and (5) psychological, social, and future-oriented pressures. The findings indicate that football dropout in adolescence is not a single-cause phenomenon but rather the result of a complex interaction between reduced enjoyment, coaching style, structural insecurity, perceived injustice, social comparison, and concerns about future professional prospects.
Conclusion: Football dropout during adolescence is a gradual and multidimensional process emerging from the interaction of individual, interpersonal, and structural factors. Developing supportive training environments, enhancing transparency in developmental pathways, improving coach–athlete relationships, and implementing structured transition support mechanisms at critical exit points may play a decisive role in reducing youth football dropout. The findings provide a foundation for designing evidence-based interventions within the Iranian youth football system.

کلیدواژه‌ها [English]

• Dropout from football
• Youth football
• Sport dropout
• Adolescents