توسعه ورزش و توسعه پایدار
محمد صادق وقار؛ حمیدرضا گوهررستمی؛ رحیم رمضانی نژاد
چکیده
هدف : هدف این پژوهش ارائه چارچوب همسوسازی مسیرهای توسعه ورزش از طریق بهرهگیری از ظرفیت سازمانهای ورزشی در ایران است.روش شناسی : این تحقیق کیفی با رویکرد تحلیل مضمون و با مشارکت ۱۶ نفر از اساتید مدیریت ورزشی و مدیران مجرب انجام شد. ابزار گردآوری دادهها شامل مصاحبه نیمهساختاریافته و مطالعه نظاممند کتابخانهای بود. روایی و پایایی ...
بیشتر
هدف : هدف این پژوهش ارائه چارچوب همسوسازی مسیرهای توسعه ورزش از طریق بهرهگیری از ظرفیت سازمانهای ورزشی در ایران است.روش شناسی : این تحقیق کیفی با رویکرد تحلیل مضمون و با مشارکت ۱۶ نفر از اساتید مدیریت ورزشی و مدیران مجرب انجام شد. ابزار گردآوری دادهها شامل مصاحبه نیمهساختاریافته و مطالعه نظاممند کتابخانهای بود. روایی و پایایی دادهها از طریق بررسی تخصصی و توافق کدگذاران تأیید شد.یافته ها : یافتهها حاکی از استخراج ۱۷۰ کد مفهومی، ۳۹ مضمون فرعی، ۱۱ مضمون اصلی و ۵ مضمون کلی است که شامل ظرفیتسنجی سازمانها، ظرفیتسازی سیستم، بهرهوری از ظرفیتها، همراستایی توسعه و پایدارسازی ظرفیت ورزش برای توسعه و صلح میشود. نتایج نشان داد که بهرهگیری مؤثر از ظرفیتهای سازمانی نیازمند تسهیل چالشها، انطباق با شرایط محیطی، کارآمدسازی ساختاری و مدیریتی، ظرفیتشناسی سیستمی، مداخلات راهبردی و بهینهسازی سازوکارهاست.نتیجه گیری : پژوهش نشان میدهد که توسعه ورزش در ایران نیازمند بهرهگیری یکپارچه و هدفمند از ظرفیتهای گوناگون سازمانهای ورزشی است و دستیابی به اهداف توسعه ورزش در کشور بدون بازشناسی جامع ظرفیتها و استفاده هدفمند از آنها در چارچوبهای نظری و اجرایی ممکن نیست. این مدل میتواند به تصمیمسازان و مدیران ورزشی در بازنگری سیاستها، ارتقای ساختارها و هماهنگی میانبخشی کمک کند و مسیر تحقق توسعه پایدار ورزش و تقویت نقش آن در سطح ملی و بینالمللی را هموار سازد.
