اقتصاد، بازاریابی و گردشگری ورزشی
حسن غلامی قاجاری؛ حمیدرضا گوهررستمی
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر تحلیل ثبات-کارایی رقابتپذیری رشتههای ورزش نخبه جمهوری اسلامی ایران در بازیهای المپیک تابستانی بود.روششناسی: این پژوهش کاربردی، توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کمی انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه رشتههای ورزش نخبه جمهوری اسلامی ایران در بازیهای المپیک تابستانی از 2000 تا 2024 میباشد که حداقل یک مدال گرفتهاند. ...
بیشتر
هدف: هدف از پژوهش حاضر تحلیل ثبات-کارایی رقابتپذیری رشتههای ورزش نخبه جمهوری اسلامی ایران در بازیهای المپیک تابستانی بود.روششناسی: این پژوهش کاربردی، توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کمی انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه رشتههای ورزش نخبه جمهوری اسلامی ایران در بازیهای المپیک تابستانی از 2000 تا 2024 میباشد که حداقل یک مدال گرفتهاند. نمونهگیری به صورت تمام شمار از رشتههای مدالآور بود. دادهها از منبع رسمی تالار افتخارات کمیته ملی المپیک و سایت رسمی کمیته بینالمللی المپیک استخراج شد. سپس با استفاده از شاخصهای محقق ساخته، ثبات و کارایی مدالآوری محاسبه و ماتریس چهارگانهای برای تحلیل رقابتپذیری رشتههای ورزش نخبه شکل گرفت. روایی صوری و محتوایی شاخصهای محقق ساخته توسط اساتید مدیریت ورزشی و پایایی نیز با بازآزمایی ارزیابی و تایید شد. یافتهها: تحلیل ثبات-کارایی کشتی، کاراته و تکواندو را در ناحیه رقابتپذیری نخبگانی راهبردی، وزنهبرداری را در ناحیه رقابتپذیری باثبات کمبازده و تیراندازی و دو و میدانی را در ناحیه رقابتپذیری کمبازده بیثبات قرار داد.نتیجهگیری: هرچند کشتی و تکواندو از جایگاه رقابتپذیری نخبگانی برخوردارند، اما با توجه به سرمایهگذاری رقبا، ابتدا باید بر حفظ جایگاه فعلی آنها تمرکز شود و سپس برنامهریزی برای ارتقای عملکرد در ادوار آینده انجام گیرد. جایگاه کاراته نیز نیازمند رایزنی بینالمللی برای بازگشت به المپیک است. وزنهبرداری با عملکرد باثبات اما کمبازده، نیازمند افزایش کارایی در مدالآوری است تا ثبات مدالآوری در ادوار بعد کاهش نیابد. تیراندازی و دو و میدانی نیز برای بهبود رقابتپذیری نیازمند بازنگری اساسی در برنامههای توسعه ورزش نخبه هستند.
مدیریت و توسعه ورزش
حسین زارعیان؛ فاطمه سعیدی؛ محمدحسین قربانی
چکیده
هدف: این پژوهش با هدف شناسایی و طبقهبندی عوامل مؤثر بر بهبود عملکرد کاروان ورزشی ایران در بازیهای آسیایی و المپیک و همچنین ارائه راهکارهایی کاربردی برای ارتقای این عملکرد انجام شده است.روششناسی: روش پژوهش کیفی با رویکرد نظریه دادهبنیاد و به شیوه ظاهرشونده گلیزری بکار گرفته شد. جامعه آماری شامل مسئولان وزارت ورزش و جوانان، مدیران ...
بیشتر
هدف: این پژوهش با هدف شناسایی و طبقهبندی عوامل مؤثر بر بهبود عملکرد کاروان ورزشی ایران در بازیهای آسیایی و المپیک و همچنین ارائه راهکارهایی کاربردی برای ارتقای این عملکرد انجام شده است.روششناسی: روش پژوهش کیفی با رویکرد نظریه دادهبنیاد و به شیوه ظاهرشونده گلیزری بکار گرفته شد. جامعه آماری شامل مسئولان وزارت ورزش و جوانان، مدیران کمیته ملی المپیک، رؤسا و دبیران فدراسیونها و اعضای هیأت علمی رشته علومورزشی، و همچنین مربیان و ورزشکاران بود. نمونهگیری بهصورت نظری انجام شد و با انجام ۲۵ مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. دادهها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند.یافتهها: در مجموع 296 شاخص شناسایی شد که در سه سطح خرد، میانی و کلان و در قالب ۲۰ مضمون اصلی و 66 مضمون فرعی دستهبندی شدند. در سطح خرد، عواملی چون فیزیولوژیکی و جسمانی، روانشناختی، مهارتهای فنی، شناختی و اخلاقی شناسایی شدند. در سطح میانی، مضامینی از جمله مدیریت و سیاستگذاری ورزشی، مدیریت منابع مالی، سرمایهگذاری راهبردی، رویدادها، حمایت و پشتیبانی، امکانات و تجهیزات، منابع انسانی، رسانه و پژوهش برجسته بودند. در سطح کلان نیز عواملی نظیر شرایط اقتصادی، روابط سیاسی، قوانین و مقررات، عوامل فرهنگی و اجتماعی، فناوریهای نوین و محیط جغرافیایی مورد توجه قرار گرفت.نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد که بهبود عملکرد کاروان ورزشی ایران مستلزم توجه همزمان به عوامل چندسطحی خرد، میانی و کلان است. یکپارچگی و هماهنگی میان این عوامل میتواند زمینهساز موفقیتهای ورزشی پایدار در عرصه بینالمللی شود.
