زهرا تقی پور؛ رحیم رمضانی نژاد؛ حمیدرضا گوهررستمی
چکیده
هدف: هدف از این پژوهش، شناسایی مضامین کلیدی و ارائه چارچوب مفهومی ظرفیتسازی توسعه ورزش همگانی در ایران بود.روششناسی: روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد تماتیک بود. مشارکتکنندگان پژوهش شامل صاحبنظران علمی (اساتید و پژوهشگران دانشگاهی) و صاحبنظران اجرایی (مدیران و کارشناسان سازمانها) موضوع پژوهش بودند. تعداد نمونه بر ...
بیشتر
هدف: هدف از این پژوهش، شناسایی مضامین کلیدی و ارائه چارچوب مفهومی ظرفیتسازی توسعه ورزش همگانی در ایران بود.روششناسی: روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد تماتیک بود. مشارکتکنندگان پژوهش شامل صاحبنظران علمی (اساتید و پژوهشگران دانشگاهی) و صاحبنظران اجرایی (مدیران و کارشناسان سازمانها) موضوع پژوهش بودند. تعداد نمونه بر حسب رسیدن به اشباع نظری 15 نفر و به روش نظری (قضاوتی) انتخاب شد. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه اکتشافی (نیمه هدایت شده) به همراه مطالعه کتابخانهای و اسنادی بود. روایی ابزار و نتایج پژوهش براساس مطلوب بودن شایستگی علمی و اجرایی مصاحبهشوندگان، تایید روایی محتوای چارچوب مصاحبه توسط پژوهشگران خبره و میزان توافق بین دو مصحح کدگذاری ارزیابی و تایید شد. جهت تحلیل یافتهها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحلهای استفاده شد.یافتهها: چارچوب مستخرج از یافتههای کیفی شامل 4 تم اصلی، 9 تم فرعی، 30 مضامین کلیدی و 88 مفهوم محوری بود. چهار تم مفهومی به توالی اثرگذاری-اثرپذیری کلی مضامین زیرمجموعه آنها در مدل شامل بستر محیطی ظرفیتسازی (پیشرانها و بازدارندهها)، قابلیت سیستم فرابخشی ظرفیتسازی (راهبردها، فرایند و سطوح)، ظرفیتسازی محورهای توسعه (محورهای منابع و سازوکارها) و کارکردهای ظرفیتسازی ورزش همگانی (توسعه ظرفیتها و ظرفیتهای توسعه پایدار) میباشد.نتیجهگیری: ظرفیتسازی توسعه ورزش همگانی به استفاده از ظرفیتهای پایدار کشور وابسته است و قابلیتهای محیطی و محدودیتهای ادارک شده بر یکپارچهسازی سیستم راهبردی و چندسطحی مدیریت ورزش همگانی اثرگذار است. از این رو، به مدیران حوزه ورزش همگانی پیشنهاد میشود برای برنامهریزی و تحقق ظرفیتسازی این حوزه از چارچوب و مولفههای این پژوهش به عنوان راهنمای توسعه ورزش همگانی استفاده نمایند.
