عزیز شریعت ناصری؛ لیلا صفاری؛ نیما ماجدی
چکیده
هدف: هدف از این پژوهش، طراحی الگوی ساخت استادیومهای ورزشی سبز بود.روششناسی: این پژوهش از نظر هدف در دسته مطالعات کاربردی قرار میگیرد و از حیث ماهیت دادهها، رویکردی آمیخته (کیفی-کمی) دارد. جامعه آماری بخش کیفی پژوهش شامل مدیران استادیومهای ورزشی کشور، قهرمانان ملی، مسئولین وزارت ورزش و جوانان و شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی ...
بیشتر
هدف: هدف از این پژوهش، طراحی الگوی ساخت استادیومهای ورزشی سبز بود.روششناسی: این پژوهش از نظر هدف در دسته مطالعات کاربردی قرار میگیرد و از حیث ماهیت دادهها، رویکردی آمیخته (کیفی-کمی) دارد. جامعه آماری بخش کیفی پژوهش شامل مدیران استادیومهای ورزشی کشور، قهرمانان ملی، مسئولین وزارت ورزش و جوانان و شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور بود که در مجموع ۴۰ نفر را در بر میگیرد. جامعه آماری بخش کمی شامل کلیه مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان و کارشناسان شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور بودند که با استفاده از نمونهگیری تصادفی طبقهای؛ 193 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند.یافتهها: بر اساس نتایج، در عامل پایداری زیست محیطی: شاخصهای توجه به عدم تخریب اکوسیستمها در منطقه، مکانیابی صحیح اماکن و فضاهای ورزشی و آلودگی حداقل هوا، زمین و خاک در طراحی و ساخت اماکن؛ در عامل مکانیابی به ترتیب شاخصهای توجه به ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺧﺎک زﻣﯿﻦ، توجه به ﺷﺮاﯾﻂ زﻣﯿﻦ از ﺣﯿﺚ ﺷﯿﺐ ﻣﻨﺎﺳﺐ، توجه به ﺷﻌﺎع ﻋﻤﻠﮑﺮدی ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ؛ و در عامل زیباییشناختی به ترتیب شاخصهای هارمونی، فرم، فضا، محیط، نور و رنگ به عنوان مهمترین شاخصهای مورد مطالعه شناسایی شدند.نتیجهگیری: با توجه به اهمیت مکانیابی در ساخت فضاهای ورزشی سبز، پیشنهاد میشود که در فرآیند طراحی و احداث استخرها، عوامل طبیعی و مصنوعی محیطی از جمله شرایط اقلیمی، ویژگیهای دسترسی، وضعیت آبوهوا و توپوگرافی خاک مورد توجه ویژه قرار گیرد. علاوه بر این، با در نظر گرفتن نقش کلیدی اقتصاد در دوران معاصر، توصیه میشود که مدیران در برنامهریزی و احداث فضاهای ورزشی، بر ابعاد اقتصادی و بهرهوری بهینه این فضاها تمرکز ویژهای داشته باشند تا علاوه بر تأمین نیازهای ورزشی، پایداری اقتصادی و استفاده حداکثری از این اماکن نیز تضمین شود.
