سیده طاهره عظیم زاده؛ مرتضی دوستی؛ سید محمد حسین رضوی؛ معصومه کلاته سیفری
چکیده
هدف پژوهش طراحی الگوی هویتی و تاریخی ورزشهای بومی، ملی و آیینی بود.روش پژوهش حاضر کیفی (اشتراس و کوربین) و از نوع اکتشافی بود. جامعه آماری شامل متخصصین ورزش بومی محلی دارای سابقه تدریس دانشگاهی یا فعالان حوزه ورزش همگانی، صاحبنظران و صاحب منصبان ورزش، سیاستگذاران و مشاوران ورزشی بودند. روش نمونهگیری به صورت نمونهگیری غیر احتمالی، ...
بیشتر
هدف پژوهش طراحی الگوی هویتی و تاریخی ورزشهای بومی، ملی و آیینی بود.روش پژوهش حاضر کیفی (اشتراس و کوربین) و از نوع اکتشافی بود. جامعه آماری شامل متخصصین ورزش بومی محلی دارای سابقه تدریس دانشگاهی یا فعالان حوزه ورزش همگانی، صاحبنظران و صاحب منصبان ورزش، سیاستگذاران و مشاوران ورزشی بودند. روش نمونهگیری به صورت نمونهگیری غیر احتمالی، با انتخاب هدفمند وبا حداکثر تنوع یا ناهمگونی بود. اندازه نمونه با استفاده از روش اشباع نظری برابر با 14 نفر بود. ابزار جمع آوری اطلاعات، مصاحبه باز بود و بر مبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. در پژوهش حاضر جهت سنجش روایی از معیارهای درگیری طولانیمدت، مشاهده پایدار، بازرسی مجدد مسیر کسب اطلاعات، چک کردن، مثلث سازی،مقایسه مستمر استفاده شد.برای محاسبه پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد که پایایی بین کدگذاران برای مصاحبههای انجامگرفته در این پژوهش معادل 88 درصد بود. بر اساس یافتهها عوامل علی شامل هویت مذهبی و هویت اجتماعی؛ عوامل زمینهای شامل زیرساختی و برنامه ریزی؛ عوامله مداخله گر شامل مشارکت و حمایت؛پدیده محوری شامل هویتیابی در ورزش آیینی و ملی؛ راهبردها شامل اجرایی و ساختاری؛ پیامدها شامل کارکردهای اجتماعی و فرهنگی بود. این پژوهش با رویکرد کیفی به شناسایی مفاهیم هویتی و تاریخی ورزشهای بومی، ملی و آیینی انجام شده و مدلی برای تبیین الگوی هویتی و تاریخی ورزش بومی و آیینی، در قالب یک نظریه ارائه نموده است .
موضوعات اجتماعی در مدیریت ورزش
معصومه فدایی ده چشمه؛ سید رضا حسینی نیا؛ محمد مهدی رحمتی؛ هادی باقری
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ورزش در هویت بخشی زنان در ایران انجام گرفته است.روششناسی: این پژوهش با روش آمیخته اکتشافی انجام و در بخش کیفی از روش برساختگرا (چارمز) و در بخش کمی از معیارهای تصمیمگیری چند معیاره (دنپ فازی) استفاده شد. نمونه پژوهش در بخش کیفی تمام ورزشکاران در سطح آماتور، قهرمانی و حرفهای همچنین ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ورزش در هویت بخشی زنان در ایران انجام گرفته است.روششناسی: این پژوهش با روش آمیخته اکتشافی انجام و در بخش کیفی از روش برساختگرا (چارمز) و در بخش کمی از معیارهای تصمیمگیری چند معیاره (دنپ فازی) استفاده شد. نمونه پژوهش در بخش کیفی تمام ورزشکاران در سطح آماتور، قهرمانی و حرفهای همچنین مربیان تیمهای ملی و متخصصان علمی و دانشگاهی در حوزه مدیریت ورزشی و جامعهشناسی با تخصص در پژوهش ورزش زنان (تا رسیدن به اشباع نظری) و در بخش کمی 15 نفر از متخصصان آگاه با موضوع ورزش زنان و ورزشکاران حرفهای زن بودند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه نیمهساختاریافته (کیفی) و پرسشنامه مقایسات زوجی دنپ فازی (کمی) بود.یافتهها: برآیند تحلیل 380 کد اولیه اصلی ظاهر شده در این پژوهش 41 کد متمرکز (مفهوم) بود که در نهایت به 9 مقوله اصلی تقلیل پیدا کردند. 8 مورد از این مقولات اصلی به عنوان عوامل اثرگذار بر هویتبخشی زنان استخراج شدند و سپس به روش دنپ فازی اولویتبندی شدند. نتایج نشان میدهد «کارکرد مربی» (0/1317) بیشترین تأثیر را در فرآیند هویتبخشی دارد و پس از آن «توانمندسازی زنان در زندگی از طریق ورزش» (0/1302)، «کلیشههای جنسیتی» (0/1293) «افزایش قدرت روانی زنان از طریق ورزش» (0/1287) در رتبههای بعدی و در ادامه «تبعیض جنسیتی» (0/1269)، «نگاه جنسیتی به رشتهها» (0/1212)، «مانعتراشی از طریق قوانین» (0/1177) و «سطح پایین سواد بدنی زنان» (0/1141) در رتبههای پایینتر قرار گرفتند.نتیجهگیری: فرآیند هویتبخشی زنان از طریق ورزش بیش از هر چیز تحت تأثیر عوامل حمایتی و توانمندسازی بهویژه نقش مربیان قرار دارد، در حالی که موانع ساختاری، تبعیضهای جنسیتی اثر کمتری دارند. بنابراین، تقویت نقش مربیان، ارتقای فرصتهای توانمندساز ورزشی و اصلاح سیاستهای تبعیضآمیز میتواند مسیر هویتیابی زنان را تسهیل نماید.
احمدرضا ظهرابی؛ عباس خدایاری؛ مهوش نوربخش؛ حسین عبدالملکی
چکیده
هدف: این پژوهش با هدف مدلسازی عوامل مؤثر بر سرمایه فرهنگی کارکنان وزارت ورزش و جوانان انجام شد.روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- همبستگی بود که به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان وزارت ورزش و جوانان بود. 387 نفر به عنوان نمونه و بر اساس 5 گویه به ازای هر سوال انتخاب شد. روش نمونهگیری ...
بیشتر
هدف: این پژوهش با هدف مدلسازی عوامل مؤثر بر سرمایه فرهنگی کارکنان وزارت ورزش و جوانان انجام شد.روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- همبستگی بود که به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان وزارت ورزش و جوانان بود. 387 نفر به عنوان نمونه و بر اساس 5 گویه به ازای هر سوال انتخاب شد. روش نمونهگیری به صورت در دسترس بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته در دو بخش مشخصات توصیفی و سؤالات تخصصی بود. پرسشنامه نهایی با روش لیکرت و با ارزشگذاری پنج گزینهای تهیه شد. روایی صوری و محتوایی آن توسط 17 نفر از متخصصین بررسی و پایایی پرسشنامه نیز با روش آلفای کرونباخ تأیید شد.یافتهها: بر اساس یافتهها، شاخص Q2 برای مولفههای سرمایه اجتماعی، مدیریت بدن و هویتیابی در محدوده متوسط تا قوی و برای سایر مولفهها در محدوده قوی قرار دارد. همچنین شاخص R2 به جز دو مؤلفه هویتیابی و سرمایه اجتماعی که در محدوده ضعیف تا متوسط قرار دارد، برای مابقی مولفهها در محدوده قوی میباشد. برازش مدل از مقدار قابل قبولی برخوردار بود.نتیجهگیری: در راستای تحقق سرمایه فرهنگی، ابتدا باید انگیزههای افراد را شناسایی کرد سپس از طریق فرهنگسازی مطلوب و تاکید بر مؤلفههای شناسایی شده، برنامهریزی در جهت استقرار سرمایه فرهنگی متناسب با سازمانهای ورزشی را پیاده سازی کرد.
