موضوعات اجتماعی در مدیریت ورزش
غلامرضا میرزامحمدی؛ وجیهه جوانی؛ فاطمه عبدوی
چکیده
هدف: پژوهش با هدف مطالعه تجربه زیسته هواداران از خشونت در استادیومهای فوتبال ایران انجام شد.روششناسی: پژوهش حاضر مطالعهای کیفی و از نظر هدف کاربردی که با استفاده از روش اسمیت و همکاران (2009) در پدیدارشناسی تفسیری جهت تجزیه و تحلیل انجام شده است. جامعه پژوهش شامل هوادارانی بودند که خشونت در فوتبال را از طریق تماشای فوتبال ...
بیشتر
هدف: پژوهش با هدف مطالعه تجربه زیسته هواداران از خشونت در استادیومهای فوتبال ایران انجام شد.روششناسی: پژوهش حاضر مطالعهای کیفی و از نظر هدف کاربردی که با استفاده از روش اسمیت و همکاران (2009) در پدیدارشناسی تفسیری جهت تجزیه و تحلیل انجام شده است. جامعه پژوهش شامل هوادارانی بودند که خشونت در فوتبال را از طریق تماشای فوتبال در استادیومها تجربه کردهاند. نمونهگیری به صورت هدفمند در دسترس از بین هواداران باشگاههای پرسپولیس، استقلال، سپاهان، تراکتور، نساجی مازندران و فولاد انتخاب شد. ملاک انتخاب شامل هوادارانی بود که حداقل در طول سال، پنج بازی تیم خود را در ورزشگاه تماشا کرده بودند و باشگاههایی انتخاب شد که هواداران آنها بیشترین آرای محرومیت را توسط کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در سالهای اخیر داشتند. جهت گردآوری دادهها از مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته با 70 هوادار استفاده شد.یافتهها: بر اساس تحلیل دادههای کیفی تجربه زیسته هواداران از خشونت در استادیومهای فوتبال، در مجموع 55 مضمون، 14 مضمون فرعی و 4 مضمون اصلی شامل عوامل تشدیدکننده خشونت، منشأ خشونت، گونههای خشونت، و عوامل کاهنده خشونت، استخراج و طبقهبندی شدند.نتیجهگیری: تجربه زیسته هواداران از خشونت در استادیومهای فوتبال ایران، پدیدهای چندبعدی و ریشهدار است که این تجربیات نه تنها بر سلامت روانی و جسمانی افراد تأثیر منفی میگذارد، بلکه چرخهای از خشونت را در جامعه بازتولید میکند و موجب کاهش جذابیت فوتبال به عنوان یک ورزش ملی میشود. بنابراین، با کاربست تجربیات اندوخته هواداران میتوان به سمت سیاستگذاریهای پیشگیرانه حرکت کرد و پدیده مخرب خشونت را از ریشه کنترل نمود که این موضوع نه تنها به سلامت جامعه ورزشی کمک میکند، بلکه موجب تقویت همبستگی اجتماعی و ترویج فرهنگ مثبت هواداری خواهد شد.